Neolaia Cyprus

Οι τέσσερις μύθοι που οδήγησαν στο Brexit

brexit2007

Δεν ήταν μόνο οι μύθοι των Ευρωσκεπτικιστών που οδήγησαν τη Βρετανία στην έξοδο από την ΕΕ, αλλά και οι μύθοι που (εξακολουθούν να) διασπείρουν οι φανατικοί οπαδοί του Bremain.

Η ελίτ της πρωτεύουσας –το «trendy» αριστερό ρεύμα των Εργατικών– υπονόμευσε, χωρίς να το θέλει, την ίδια του την εκστρατεία υπέρ της παραμονής στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καλλιεργώντας τέσσερις μεγάλες πλάνες:

1. Η ψαλίδα φτωχών-πλουσίων μεγαλώνει

AdTech Ad

Είναι αλήθεια ότι η εισοδηματική ανισότητα εκτινάχθηκε τη δεκαετία του 1980 στη Βρετανία. Έκτοτε, όμως, η «ψαλίδα» έχει μείνει σε γενικές γραμμές σταθερή. Το πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι η ανισότητα στα εισοδήματα, αλλά η αναιμική ανάπτυξη, η οποία πλήττει το μεγαλύτερο μέρος των νοικοκυριών –όχι μόνο κατά την ύφεση του 2008,αλλά τα πέντε χρόνια που ακολούθησαν. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να ισχυριστεί κάποιος ότι την αύξηση του πλούτου την καρπώνονται μόνο λίγοι –γιατί, απλά, δεν υπάρχει αύξηση του πλούτου.

2. Οι πλούσιοι δεν πληρώνουν φόρους

Αν ίσχυε αυτός ο αστικός μύθος, οι απλοί πολίτες δεν θα «έδιναν δεκάρα» για το εάν το Brexit θα πλήξει τα υψηλά εισοδήματα ή θα διώξει τους εύπορους από τη χώρα. Η αλήθεια είναι ότι το 1% του πληθυσμού που αντιστοιχεί στα υψηλά εισοδήματα πληρώνει το 28% των συνολικών φόρων. Φυσικά και υπάρχουν οπισθοδρομικοί φόροι, όπως ο δημοτικός φόρος –που η Κομισιόν έχει επανειλημμένως συστήσει στην κυβέρνηση να τον καταργήσει– αλλά δεν μπορεί να παραβλέψει κανείς το γεγονός ότι αν όλοι οι πλούσιοι εγκατέλειπαν τη χώρα, στα δημόσια ταμεία θα δημιουργούνταν μια τεράστια μαύρη τρύπα από τους φόρους που ΔΕΝ θα πλήρωναν.

3. Το ΑΕΠ δεν είναι αντιπροσωπευτικό μέτρο της ευημερίας

Πράγματι, το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν παρουσιάζει σοβαρά ελαττώματα ως δείκτης της ευημερίας ενός λαού, αφού περιλαμβάνει πράγματα που δεν έχουν σημασία για τον πολίτη, ενώ παραβλέπει άλλα που είναι σημαντικά.

Κανείς, όμως, δεν μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι μια βουτιά στο ΑΕΠ δεν σημαίνει και  βουτιά στο επίπεδο διαβίωσης των πολιτών: οι άνεργοι θα αυξηθούν δραματικά, ενώ η παιδεία, η Υγεία και οι δημόσιες υπηρεσίες θα συρρικνωθούν δραματικά εάν στερεύσουν τα έσοδα από τη φορολογία. Όσο και να έχει κατηγορηθεί το ΑΕΠ ότι έχει αποτύχει, τελικά δεν είναι τόσο αποκομμένο ως δείκτης από την οικονομική πραγματικότητα μιας χώρας.

4. Οι οικονομολόγοι έχουν χάσει την αξιοπιστία τους

Η αλήθεια είναι ότι οι οικονομολόγοι έχουν δεχθεί σφοδρή κριτική μετά τη χρηματοοικονομική κρίση του 2008, καθώς απέτυχαν να προβλέψουν την οικονομική καταστροφή που θα επακολουθούσε.

Η δυσπιστία απέναντι στους οικονομολόγους, όμως, επεκτάθηκε και σε όλους τους τομείς ανάλυσης στοιχείων, ακόμη και στα ινστιτούτα που ανέλυσαν τους κινδύνους ενός πιθανού Brexit. Τα ερευνητικά αυτά κέντρα απαρτίζονται από εμπειρογνώμονες στη φορολογία, την παγκοσμιοποίηση, την τεχνολογία και την παιδεία και δεν έχει νόημα να τους κατηγορεί κανείς επειδή δεν προέβλεψαν τη… Lehman Brothers.

Συνεπώς, το επιχείρημα κατά της αξιοπιστίας των οικονομολόγων γύρισε μπούμερανγκ στους οπαδούς του Bremain, αφού απαξίωσε στα μάτια των Βρετανών τους ειδικούς που προειδοποιούσαν για τις ολέθριες επιπτώσεις του Brexit.

Όσοι, λοιπόν, έσπευσαν να διαψεύσουν τους μύθους που διέσπειραν οι Ευρωσκεπτικιστές πριν τις κάλπες, και πολύ σωστά έπραξαν, καλό θα είναι να εξετάσουν πρώτα τις δικές τους στέρεες πεποιθήσεις. Το μάθημα που πήραμε αυτό το δημοψήφισμα είναι πως το συναίσθημα υπερισχύει της ορθολογικής ανάλυσης –και αυτό δεν ισχύει μόνο για τους οπαδούς του Brexit.

Πηγή:insider.gr

Πρόσφατα

Δημοφιλέστερα