Neolaia Cyprus

Anti-Valentines: Η εμπορευματοποίηση του έρωτα

anti-val-thumb-2 (1)

Πλησιάζει λοιπόν και η γνωστή σε όλους μας γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου. Μια γιορτή που πραγματικά δεν έχω καταλάβει γιατί… γιορτάζεται .

Για να μην μας χάνεις στιγμή κάνε Like στη σελίδα μας στο Facebook

Μια γιορτή που στο κάτω-κάτω δεν ανήκει στα ήθη και τα έθιμα μας αλλά είναι ξενόφερτη. Ποιος όμως πραγματικά γιορτάζει τη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου και νιώθει κάτι το διαφορετικό;

Όπως ίσως θα καταλάβατε είμαι από αυτούς που θεωρούν την 14η Φεβρουαρίου μια ακόμα εμπορική γιορτή. Μια γιορτή που δεν έχει σημασία το τι γιορτάζουμε αλλά το ότι πρέπει όλοι να χαρούμε και να δείξουμε ότι είμαστε ερωτευμένοι με το έτερον ήμισυ , γιατί απλά πρέπει να το δείξουμε. Αυτό το πρέπει είναι που με ενοχλεί. Όλη αυτή η εμπορευματοποίηση του έρωτα  και η –ας μου επιτραπεί η έκφραση- “δηθενιά“ που τη συνοδεύει. Γιατί αν πραγματικά αγαπάς τον άνθρωπο σου αν όπως είπε και ο Καββαδίας  «δυο άνθρωποι ζούνε ο ένας με την ανάσα του άλλου», τότε δεν περιμένεις την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου για να το δείξεις. Το δείχνεις ολόχρονα.

Σίγουρα θα βρεθεί κάποιος και θα πει πως σε τέτοιες εποχές είναι καλό να υπάρχουν τέτοιες γιορτές προκειμένου να τονωθούν και οι επιχειρήσεις (ανθοπωλεία και άλλα καταστήματα). Και θα συμφωνήσω πως είναι καλό. Παρ’ όλα αυτά, η παραπάνω άποψη είναι και μια επιβεβαίωση του ότι η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια εμπορική γιορτή.

Εξάλλου πόσοι και πόσες από όλους αυτούς που με λουλούδια στα χέρια και λόγια αιώνιας πίστης στο στόμα, γνωρίζουν πραγματικά για το τι  έκανε και ποιος ήταν ο Άγιος Βαλεντίνος; Γιορτάζουν απλά μια γιορτή που τους έμαθαν να γιορτάζουν. Μια γιορτή που στολίστηκε όμορφα από τα ΜΜΕ  και τους επιχειρηματίες όλου του κόσμου προκειμένου να καπηλευτούν ακόμα και το αγνότερο συναίσθημα του ανθρώπου. Την αγάπη προς τον συνάνθρωπο του.

Προσοχή όμως! Όσο και να φαίνεται ότι κατηγορώ όσους γιορτάζουν εκείνη την ημέρα, πιστέψτε με, δεν είναι έτσι. Η κατηγορία μου και  η ένσταση μου βρίσκεται στο γεγονός της εμπορευματοποίησης. Το ότι αρκετοί συνάνθρωποι μας επιλέγουν να γιορτάσουν τη συγκεκριμένη μέρα προκειμένου να ξεφύγουν από τα καθιερωμένα  δεν το θεωρώ μεμπτό.

Εκείνο όμως που με ενοχλεί πραγματικά είναι η πλήρης οικονομική εκμετάλλευση και της συγκεκριμένης γιορτής όπως και πολλών άλλων.  Δεν μπορώ δηλαδή να βλέπω τον κόσμο να συρρέει στα καταστήματα προκειμένου να αγοράσει λουλούδια και λούτρινα αρκουδάκια προκειμένου να «αποδείξει» στο/η σύντροφο του για να αποδείξει ότι τον/την αγαπάει πραγματικά. Δηλαδή τις άλλες μέρες δεν υπάρχει αγάπη;

Ταπεινή μου άποψη είναι πως όποιος αγαπάει πραγματικά, είναι ερωτευμένος κάθε μέρα και όχι μόνο μια μέρα του χρόνου. Και στην τελική ακόμα και να θέλει να γιορτάσει στις 14 Φεβρουαρίου, ακόμα και να θέλει να ξεφύγει από την καθημερινότητα του, γιατί θα πρέπει να το κάνει εκείνη την ημέρα και όχι την επόμενη ή την προηγούμενη. Έτσι απλά για να πάει κόντρα στο ρεύμα.

Ένα ακόμα επιχείρημα κατά του εορτασμού της συγκεκριμένης γιορτής είναι το τι γίνεται με αυτούς που δεν έχουν σχέση. Που δεν είναι ερωτευμένοι, που δεν… αγαπάνε βρε παιδί μου. Φανταστείτε λίγο τον εαυτό σας μόνο, χωρίς έναν άνθρωπο για στήριγμα, να πρέπει κάθε χρόνο η κοινωνία να σας υπενθυμίζει με αυτό τον τρόπο την μοναξιά σας. Φανταστείτε να βλέπετε χαρούμενα ερωτευμένα ζευγαράκια να περπατάνε χέρι-χέρι και εσείς μόνοι σας να… κρατάτε το καλάμι του ψαρέματος. Σίγουρα, δεν σας αρέσει έτσι δεν είναι; Γιατί λοιπόν να γιορτάζεται αυτή η μέρα; Γιατί να μην υπάρχει και μια γιορτή που θα ονομάζεται του Αγίου… Αντιβαλεντίνου; Για όλους όσους δεν είναι ερωτευμένοι ή απλά για αυτούς που είναι single είτε από επιλογή είτε επειδή έτσι έτυχε.

Θα μου πει κάποιος «γιατί όταν είναι π.χ. του Αγίου Κωνσταντίνου γιορτάζουν όλοι;». Φυσικά και όχι. Όμως κάποια μέρα μέσα στο χρόνο θα είναι και η γιορτή τους. Και αν το όνομα τους είναι τόσο σπάνιο τότε υπάρχει η ημέρα των… Αγίων Πάντων. Επομένως είναι όλοι καλυμμένοι!

Κλείνοντας αυτό το «anti-valentine’s day» κείμενο, θέλω για ακόμη μια φορά να ξεκαθαρίσω πως δεν έχω πρόβλημα με όσους επιλέγουν να γιορτάσουν τη συγκεκριμένη μέρα. Το μεγάλο μου πρόβλημα βρίσκεται την εμπορευματοποίηση του έρωτα γενικότερα. Σε μια κοινωνία όπου όλα μετριούνται με το πόσα δίνεις και πόσα παίρνεις, σε μια κοινωνία όπου το κέρδος έχει βρεθεί πάνω από τον άνθρωπο, ας προσπαθήσουμε να κρατήσουμε έξω από τον χορό της εμπορευματοποίησης ένα από τα δυνατότερα συναισθήματα του ανθρώπου: Τον έρωτα.

Γιατί ο έρωτας είναι αυτό που πολλές φορές ωθεί τους ανθρώπους στα πιο παράλογα και απίστευτα πράγματα, καλυτερεύοντας τη ζωή τους και ίσως και των άλλων. Ας σταματήσουμε να τον «σκοτώνουμε» λοιπόν εμπορευματοποιώντας τον. Γιατί στο κάτω-κάτω ποιος μπορεί να πει πόσα χρήματα, πόσα λουλούδια και πόσες σοκολάτες κοστίζει μια ψυχή που αγαπάει και μια ψυχή που αγαπιέται;

Από τον Χρυσόστομο Βουλγαρόπουλο

*Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο ένθετο «Ερωτεύομαι», το οποίο κυκλοφόρησε με την Εφημερίδα «24», στις 8 Φεβρουαρίου. 

Πρόσφατα

Δημοφιλέστερα