Neolaia Cyprus

Πως δρουν οι Κυπραίοι στις δημόσιες αργίες!

argia2

Όπου αργία και χαρά, οι Κυπραίοι πρώτοι!

Έκανες Like στη σελίδα μας στο Facebook ή πρέπει να στα λέμε όλα εμείς; 

Δεν θέλει και πολύ φαντασία για να καταλάβετε πως το σημερινό μας άρθρο είναι εμπνευσμένο από την αργία της 28ης Οκτωβρίου, η οποία ήταν μέσα στη βδομάδα που μας πέρασε.

Είπαμε θα τα κόψω τα αυτοβιογραφικά για λίγο καιρό, προκειμένου οι συγγενείς, οι φίλοι και οι γνωστοί να ηρεμήσουν. Ωστόσο, επιφυλάσσομαι! Σίγουρα ένα μεγάλο μέρος των αναγνωστών αυτής εδώ της σελίδας είναι το σόι μου. Αρχίζουν τα τηλέφωνα από Σάββατο βράδυ «έγραψες για ‘μας πάλι;». Μετά αρχίζουν οι απειλές. Φυσικά και κάνω αναμονή κοινού και τους προτρέπω να αγοράσουν την Εφημερίδα.

Δεν ξέρω πως τα καταφέρνω κάθε φορά αλλά ξέφυγα και πάλι από το θέμα. Σήμερα λοιπόν θα εστιάσουμε στο πως οι Κυπραίοι περνούν τις αργίες τους. Ανάμεσά τους πιθανότατα να ανήκεις κι εσύ κι εγώ. Είμαστε ανεξάντλητοι τελικά.

  1. Ως δημόσια αργία που είναι, οι περισσότεροι δεν έχουν δουλειά. Συνεπώς η μέρα είναι ελεύθερη να την αξιοποιήσουν όπως κρίνουν. Ένας από τους τρόπους λοιπόν είναι να πάνε στην παρέλαση, ειδικά όταν έχουν μικρά παιδάκια. Δεν πάνε όμως έτσι απλά ήσυχα ήσυχα. Βάζουν μέσα σε μία τσάντα από γαριδάκια και νερά μέχρι αναψυκτικά και κρύους καφέδες, λες και θα πάνε για πικ νικ στην κορυφή βουνού χωρίς καμία ένδειξη πολιτισμού (όπου πολιτισμός εννοώ περίπτερα). Λες και αν ήταν στο σπίτι εκείνη την μία ώρα που διαρκεί η παρέλαση, θα κατανάλωναν τόσα πατατάκια και αναψυκτικά!
  2. Για τους περισσότερους Κυπραίους, οι αργίες είναι μία πολύ καλή ευκαιρία να μαζέψουν όλο το σόι για φαγητό. Οι «φουκούες» παίρνουν μπρος λες και είναι Πάσχα ή κάτι τέτοιο. Είμαστε απίστευτοι πάντως. Με κάποιο μαγικό τρόπο, πάντα βρίσκουμε την τέλεια ευκαιρία για να το ρίξουμε στη μάσα! Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί παχαίνουμε! Οι κοινωνικές μας συνήθειες φταίνε. Έτσι βαφτίζω από τώρα τη λαιμαργία μας!
  3. Για τους πλείστους των Κυπραίων η αργία ξεκινάει πάντα από την προηγούμενη ημέρα καθώς ο κάθε Κυπραίος που σέβεται τον εαυτό του, ενώνει (ή Κυπριακά «πιντώνει») την ημέρα της αργίας, ειδικά όταν αυτή πέφτει Τρίτη η Πέμπτη είτε με την προηγούμενη είτε με την επόμενη μέρα και έχει ένα ιδανικό πενταήμερο για να κάνει ότι θέλει. Έλα, πες αλήθεια το κάνεις κι εσύ! Χώρια τα βρισίδια που ακούγονται όταν η αργία πέφτει κάνα Σάββατο ή Κυριακή  ή καμιά Τετάρτη. Τι πράγματα απαράδεκτα είναι αυτά;
  4. Και το τελευταίο, κοινώς το καλό, σας το άφησα για το τέλος. Πρόκειται για κάτι που δεν συνηθίζεται τώρα πια λόγω των οικονομικών δυσκολιών. Μπορεί να θεωρηθεί και ως συνέχεια του προηγούμενου. Επί καλών εποχών δεν υπήρχε Κυπραίος που να μην συνδύαζε τις αργίες με μίνι αποδράσεις είτε στην Αθήνα, έτσι για να ρίξουν κάνα γαρύφαλλο σε κάποια Αθηναϊκή πίστα είτε στο Λονδίνο για να τους φιλοξενήσει ο γιος του κουμπάρου, του ξαδέλφου του συζύγου (επίσης κάθε Κυπραίος που σέβεται τον εαυτό του έχει ένα συγγενή στην Αγγλία). Αυτά όμως είναι κομμένα πια. No money, no honey που λέμε!

*Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην Κυριακάτικη Εφημερίδα «24», στις 2 Νοεμβρίου 2014, Φύλλο 31. 

Πρόσφατα

Δημοφιλέστερα