Neolaia Cyprus

Πτυχίο και τώρα… τι;

ptyxio3

Πόσο χρήσιμα τελικά είναι τα πτυχία μας;

Έκανες Like στη σελίδα μας στο Facebook ή πρέπει να στα λέμε όλα εμείς; 

Είναι από εκείνες τις μέρες που κάθεσαι και χαζεύεις στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού σου (να το κάνετε που και που είναι ωφέλιμο για τη ψυχική σας ηρεμία) και πέφτει το μάτι σου  στο κορνιζαρισμένο σου, πια, πτυχίο από το πανεπιστήμιο. Φυσικά η μάνα σου διάλεξε την καλύτερη και ακριβότερη κορνίζα, ισάξια με τα χρήματα που ξόδεψε για να σε στείλει στο πανεπιστήμιο και να σε σπουδάσει και να ταιριάζει βεβαίως βεβαίως με το όλο concept του σαλονιού. Τελικά αυτή είναι η σημαντικότερη κατάληξη του πτυχίου. Διακοσμητικό εσωτερικού χώρου μέγιστης καλαισθησίας;

Αν με ρωτούσατε πριν δέκα χρόνια, ήμουνα και μικρή, θα σας έλεγα πως το πτυχίο είναι το εισιτήριο για την επαγγελματική μας σταδιοδρομία. Αν με ρωτάτε τι, να ξέρετε πως η αντίδρασή μου κατά σειρά θα είναι: χαμόγελο, μετά ελαφρώς χάχανο, μετά το βλέμμα θα κοιτάει στο κενό και τέλος μία ξερή απάντηση «Ξανασκέψου το».

Δεν θέλω να είμαι ισοπεδωτική. Δεν λέω ότι δεν πρέπει να αποκτούμε πτυχία και μεταπτυχιακά. Στο κάτω κάτω γνώσεις είναι και ανεβαίνει το μορφωτικό μας επίπεδο, καλλιεργούμαστε σαν άνθρωποι και σμιλευόμαστε σαν προσωπικότητες. Αλλά μην περιμένετε στις εποχές που ζούμε, το οποιοδήποτε πτυχίο να σας προσφέρει θέση εργασίας και τη λαμπρή καριέρα που σας φούσκωναν το μυαλό στο πανεπιστήμιο ότι θα ακολουθήσετε.

Είναι όλοι κατάλληλοι για την τριτοβάθμια εκπαίδευση;

Τα τελευταία χρόνια σχεδόν όλοι οι τελειόφοιτοι λυκείων και τεχνικών σχολών επιθυμούν να  περάσουν σε κάποιο Πανεπιστήμιο είτε στην Κύπρο είτε στην Ελλάδα. Από μαθητές του 19,9 μέχρι μαθητές που η πρόσθεση κλασμάτων τους φαίνεται σαν πυρηνική φυσική ή κάτι τέτοιο.

Κι όμως, όλοι οι μαθητές έχουν πιθανότητες να μπουν σε κάποιο δημόσιο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Ακόμα και με μονοψήφιο αριθμό συνολικής βαθμολογίας στις τελικές εξετάσεις. Το έχουμε δει να συμβαίνει τα τελευταία χρόνια. Υπάρχουν μερικές σχολές εκεί έξω που κάνουν δεκτούς εν δυνάμει φοιτητές ακόμα και με πολύ χαμηλές βαθμολογίες. Από τη μία, όλοι έχουμε δικαίωμα στη μόρφωση, γιατί όχι. Από την άλλη, άμα σπουδάσεις Ιχθυοκαλλιέργεια σε κάποιο, ξεχασμένο κι από το Θεό, ΤΕΙ της Ελλάδας, ποιο το νόημα; Σε ποια αγορά εργασίας θα απορροφηθείς;

Η επιρροή από την οικογένεια

ptyxio2

Πόσες φορές δεν έχει καμαρώσει η μάνα σου λέγοντας στον τάδε ή στη δείνα «Α, εμένα ο γιος μου πήγε Πανεπιστήμιο» κι ας σπουδάζει κάτι τελείως ασήμαντο και κάτι που ίσως (έως τελείως βέβαιο) ότι δεν θα χρησιμοποιήσει ποτέ στη ζωή του ή ατάκες του τύπου «Εμένα η κόρη μου σπουδάζει φιλόλογος», κι ας χρειάζεται για το διορισμό της κάτι παραπάνω από τρεις ζωές.

Μήπως τελικά σπουδάζουμε για να γινόμαστε αποδεκτοί από την οικογένειά μας; Ή μήπως το πτυχίο μας δίνει υπόσταση μέσα σε μία κοινωνία που για να υφίστασαι πρέπει οπωσδήποτε να δηλώνεις κάτι;

Η απόκτηση πτυχίου το μεγαλύτερο ψέμα στους σημερινούς φοιτητές;

Αναπολώ την ημέρα της αποφοίτησής μου. Η ευτυχία ήταν ζωγραφισμένη στο πρόσωπό μου. Κάτω μαμάδες, γιαγιάδες, σόι, ανθοδέσμες. Εγώ με την κλασσική τήβεννο και το τριγωνικό καπελάκι. Βγάλαμε και τις φωτογραφίες, τις καδρώσαμε κι αυτές.  Σε κορνίζα εξαιρετικής ποιότητας λες και μέσα φιγουράρει η Μόνα Λίζα. Για τη μάνα σου όμως αυτή η στιγμή αξίζει περισσότερα κι από το αριστούργημα του Ντα Βίντσι.

Και αφού τελειώσει η γιορτή, τα πανηγύρια και τα κορνιζαρίσματα, τι μένει; Για την ακρίβεια κάτι καινούριο αποκτιέται. Ένας αριθμός σε ένα μακρύ κατάλογο. Αυτό της ανεργίας. Αν δεν έχεις δεν είσαι must. Το must θα μπορούσε να είχε ρίζα και προέλευση από τη μάστ-ιγα!

Το πτυχίο είναι ένα χαρτί. Άλλοι το κορνιζάρουν, άλλοι το βγάζουν φωτοτυπίες και το επισυνάπτουν με τα βιογραφικά τους κι άλλοι το παρατούν σε ένα συρτάρι μαζί με τους λογαριασμούς του τηλεφώνου. Η απόκτηση πτυχίου δεν είναι το παν. Η απόκτηση γνώσεων είναι πολύ σημαντική. Συνεπώς φροντίστε να γεμίζετε με γνώσεις εκπληρώνοντας τα όνειρά σας είτε αυτό μεταφράζεται με την απόκτηση ενός πτυχίου είτε αυτό λέγεται «κάνω αυτό που γουστάρω και βλέπουμε».

*Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην Κυριακάτικη Εφημερίδα «24», στις 5 Οκτωβρίου, Φύλλο 27.

Πρόσφατα

Δημοφιλέστερα