Neolaia Cyprus

5+1 τύποι Κυπραίων πιτσιρικάδων!

paidia1

Τα παιδάκια γενικά τα αγαπάμε. Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά.

Έκανες Like στη σελίδα μας στο Facebook ή πρέπει να στα λέμε όλα εμείς; 

Ίσως στη συνέχεια αυτού του άρθρου σχηματίσετε γνώμη για το αντίθετο αλλά πραγματικά τα παιδιά είναι ευλογία. Όταν δεν είναι δικά σου κι όταν πρέπει να τα συναναστραφείς για μερικές μόνο ώρες (μην σας πω λεπτά και με περάσετε για τη μετενσάρκωση του Ηρώδη).

Τα Κυπριόπουλα έχουν τις ιδιαιτερότητές τους, όπως άλλωστε όλοι οι κάτοικοι αυτού του μικρού νησιού. Είναι τόσο μικρό με τόσο μεγάλα αστέρια (το αστέρια ήτανε κάργα ειρωνικό για να ξέρεις).

Είναι παντού γύρω μας. Στο εμπορικό κέντρο, στην παραλία, στο λεωφορείο, στο εστιατόριο. Είναι λεγεώνα μιας και δεν φημιζόμαστε για την υπογεννητικότητά μας ως λαός. Πρόκειται για τα πιτσιρίκια που μιλάνε, μιλάνε, μιλάνε γύρω σου και εσύ θέλοντας και μη απλά χαμογελάς και λες στη μαμά τους «δικό σας; Να το χαίρεστε». Σε βλέπω που σταυροκοπιέσαι και λες από μέσα κι έξω σου «εσύ κορίτσι μου δεν είσαι γεννημένη για μάνα». Πριν εκτεθώ κι άλλο θα σου αναλύσω τα #true_facts και τα συμπεράσματα δικά σου.

1. Έλα πες αλήθεια. Έχεις βρεθεί κι εσύ στην πιο απομονωμένη παραλία του σύμπαντος, εκεί που λες «δεν θα υπάρχει ψυχή και θα ηρεμήσει το είναι μου» κι όμως κατεβαίνεις και τι να δεις… ένα τσούρμο παιδάκια να τρέχουν πέρα δώθε, να φωνάζουν στους γονείς τους ή μεταξύ τους για τα κατορθώματά τους του τύπου « έπιασα έναν καρχαρία με το δίκτυ μου» κι απλά να εύχεσαι εκείνη τη στιγμή να εξαφανιστούν όλα τα ψάρια της Μεσογείου από το σημείο (ερημικό επαναλαμβάνω) που κάθεσαι.  Και πάρα δίπλα να κάθεται ένα ζευγάρι τουριστών με τα παιδάκια τους και να αναρωτιέσαι αν έχουν όντως φωνή ή όχι. Γιατί Θεέ μου! Και αρχίζει η επίκληση στα Θεία.

2. Ήμουνα λύκειο, που λέτε, και απέναντι υπήρχε ένα κτήριο. Αυτό το κτήριο λοιπόν ήταν νηπιαγωγείο. Το τι βρισίδι έπεφτε από τα παιδάκια δεν μπορώ να σας το περιγράψω με λόγια. Όταν ήμαστε εμείς παιδιά το πολύ πολύ να λέγαμε σε κάνα άλλο παιδάκι «είσαι χαζό» και θα έπεφτε χαστούκι από γονείς. Σήμερα δεν ξέρω πως, που και γιατί αλλά τα παιδάκια στην Κύπρο έχουν τη βρισιά έτοιμη με το «καλησπέρα». Πολύς εκνευρισμός, δεν νομίζετε;

3. Επίσης, τα παιδάκια σήμερα στην Κύπρο είναι λιγάκι αποβλακωμένα. Πιο εύκολα θα καταφέρουν να ξεκλειδώσουν ένα tablet, να βρουν τα παιχνίδια και να παίξουν παρά να σου κάνουν μία πρόταση συντακτικά σωστή. Πόσες φορές έχεις δει παιδάκια σε καροτσάκι σε εμπορικό κέντρο να παίζουν με τα tablets των γονιών τους (ή και τα δικά τους) ενώ εκείνοι έπιναν τον καφέ τους ξέγνοιαστοι. Αυτή η κοινωνική μάστιγα!

4. «Μαμά θέλω παγωτό» «Ναι αγόρι μου», «Μαμά θέλω το τάδε ηλεκτρονικό παιχνίδι» «Ναι αγόρι μου». Και κάπως έτσι καταλήγουμε με παιδιά κακομαθημένα, που η λέξη «όχι» τους είναι άγνωστη. Γονείς, δεν είναι κακό που και που να λέτε και κάνα όχι. Κι άμα αρχίσουν να κλαίνε, άστε τους θα τους περάσει. Φτάνει να είστε στο σπίτι. Γιατί όταν είμαστε κι εμείς εκεί γύρω καταλήγετε να πρωταγωνιστείτε σε άρθρο εφημερίδας.

5. Μην τους έχετε τα πάντα έτοιμα. Μην τους εγκλωβίζετε στα δικά σας θέλω και μην υπερ-προσπαθείτε να τους χαρίσετε ότι εσείς στερηθήκατε. Άστε τους να κάνουν λάθη. Άστε τους να αναλάβουν πρωτοβουλίες. Γιατί μετά μεγαλώνοντας καταλήγουν άνθρωποι άβουλοι και με απωθημένα. Και τους βρίσκουμε εμείς (για τις γυναίκες λέω) και βγάζουν όλα τα απωθημένα τους σε εμάς. Εμείς όμως δεν είμαστε η μάνα τους. Μπορεί εδώ να κρύβεται και ένα από τα σημεία για τους λόγους που δεν τα βρίσκουν τα ζευγάρια αλλά το πάω πολύ μακριά και θα βγουν τα δικά μου απωθημένα στη φόρα!

6. Και το κυριότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα πιτσιρίκια στην Κύπρο είναι το θέμα με την ομιλία. Έψαχνα ωραίο τρόπο να στο πω και κομψά αλλά δεν βρήκα. Υπάρχει θέμα. Και δεν φταίνε ούτε τα ίδια και καμία διάλεκτος. Οι γονείς φταίνε που δεν δίνουν τη σημασία που πρέπει. Στην κούνια τους μιλάνε σαν να μιλάνε σε κουταβάκι και μεγαλώνοντας χάνεται τελείως η επικοινωνία. Κάπου στο ενδιάμεσο έχει χαθεί το παιχνίδι.

p.s. Μάλλον έχω εκτεθεί πολύ. Στο επανιδείν.

*Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην Κυριακάτικη Εφημερίδα «24», στις 28 Σεπτεμβρίου 2014, Φύλλο 26. 

Πρόσφατα

Δημοφιλέστερα