Neolaia Cyprus

Η «μάχη» των πόλεων! [language_edition]

lang cy

Τι κι αν ζούμε όλοι κάτω από τούτο τον καταγάλανο κι ηλιόλουστο ουρανό (βλέπετε πόσο ποιητικό πρόλογο προσπαθώ να κάνω για να σας καλοπιάσω και να μην αρχίζετε να με βρίζετε), ωστόσο υπάρχουν κάποιες μικρές (έως τεράστιες) διαφορές στον τρόπο που χρησιμοποιούμε τη γλώσσα και τον τρόπο που επικοινωνούμε.

Έκανες Like στη σελίδα μας στο Facebook ή πρέπει να στα λέμε όλα εμείς; 

Οι διαφορές έχουν να κάνουν τις πλείστες φορές με την πόλη προέλευσης αν και αρκετές διαφοροποιήσεις υπάρχουν και μέσα στις ίδιες τις πόλεις από περιοχή σε περιοχή αλλά σε αυτή την περίπτωση το άρθρο θα ήταν ατέλειωτο και θα μας βαριόσασταν και εμείς θέλουμε να μας αγαπάτε!

Συνεπώς θα σταθούμε σε κάποια γενικά και ευδιάκριτα χαρακτηριστικά των μεγαλουπόλεων της Κύπρου όσον αφορά στον τρόπο που εκφράζονται οι κάτοικοί τους:

Λευκωσία:

  • Ένας ανύπαρκτος αλλά πολύ πιθανός διάλογος ανάμεσα σε δύο Λευκωσιάτες θα είχε ως εξής:

-Γεια σου ρε αρφούι μου, εν να πάμε κανένα γυρό πόψε;

-Οι, ρε πελλέ μου, να σιναχτούμε να παίξουμε καμιά πιλόττα.

Λεμεσός:

  • Όταν δύο Λεμεσιανές μιλούν για ψώνια:

-Αγάπη εν τέλεια τούτη η τσιάντα!

-Ηύρα την πιο φτηνή λέω σου πάρακατω σε ένα άλλο κατάστημα της Ανεξαρτησίας.

Λάρνακα:

  • Διάλογος ανάμεσα σε μάνα και κόρη:

-Απαναία μου ρε μάμμα, πρέπει να πάω τουαλέτα. Εξικατουρήθηκα. 

– Άτε πίενε τζαι έλα να φάεις μετά. Έχει οφτόν.

Κοκκινοχώρια:

  • Δύο φίλοι Κοκκινοχωριάτες σχολιάζουν τις βροχές:

-Ρε φίλε ήνταμπου τούτα τα νερά; Σύρνει χαλάζι ούλλο που εν ρότσες!

-Ναι, ρε φίλε εν και νομίζω να σταματήσει!

Πάφος:

  • Όταν μιλούν δύο φίλοι Παφίτες:

ξάεφφε εν να πάμε τζινίι την Κυριακή;

-Ε κουμπάρε εν να πέω να τζιμηχώ τζαι χωρούμε!

p.s.1. Συγγνώμη για την Κυπριακή version των λέξεων αλλά δεν γινόταν αλλιώς!

p.s.2. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πράγματα, ανθρώπους και καταστάσεις… ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα (πάντα ήθελα να το πω, ή σχεδόν να το πω).

 

 

 

 

Πρόσφατα

Δημοφιλέστερα