Neolaia Cyprus

Neolaia’s Fav [#special_edition]: Το αγαπημένο μας love story!

love

Έφτασε η μέρα που τα πάντα γύρω μας, πίσω μας, μπροστά μας θα γεμίσουν καρδούλες, μπαλονάκια, κάρτες, λουλούδια και η αγάπη έχει την τιμητική της. Κάθε μέρα την έχει αλλά σήμερα ένα τσακ παραπάνω! Εκτάκτως Neolaia’s Fav σήμερα για να μάθετε την αγαπημένη μας ιστορία αγάπης. Περιμένουμε να ακούσουμε τη δικιά σου…

  • Άντρια Χήρα:

Και ναι! Σήμερα γιορτάζουμε!!! Το σωστό θα ήταν να μην γιορτάζουμε μόνο σήμερα αλλά 365 μέρες το χρόνο. Η αγάπη είναι το παν στη ζωή μας, γι’ αυτό και πρέπει να ερωτευτείτε ελεύθερα! Αγαπημένο love story ε…!

Για άλλους ένα αγαπημένο love story μπορεί να πηγάζει από μια ταινία, από το Hollywood, ή ακόμη και από τα διάφορα πρότυπα που δημιουργούνται στη σφαίρα της φαντασίας μας. Εγώ δεν συμβιβάζομαι με πρότυπα, θα αρκεστώ στα πιο απλά… Το δικό μου αγαπημένο love story πηγάζει από στενό οικογενειακό περιβάλλον! 47 ολόκληρα χρόνια, ο παππούς και η γιαγιά είναι μαζί! Μπορεί να μην είναι και τόσα πολλά όσα ακούγονται, αλλά για μένα αξίζουν κάτι περισσότερο!

Κάθε μέρα είναι και πιο ερωτευμένοι! Ζουν την κάθε μέρα ξεχωριστά, δίνοντας μας απλά και καθημερινά παραδείγματα. Μπορεί να ανησυχούν για το τι τους ξημερώνει το αύριο, όμως δεν το δείχνουν, δεν θέλουν να ανησυχούν ούτε τα παιδιά τους ούτε τα εγγόνια τους. Η σχέση τους ξεκίνησε μέσα από πολλές δυσκολίες, άντεξε όμως στο χρόνο, κι αυτό πρέπει να το δούμε όλοι. Κάποιες φορές τσακώνονται για μικροπράγματα όχι κάτι σπουδαίο και κάνουν σαν μικρά παιδιά, δεν μιλιούνται για ώρες αλλά εγώ πάλι τους θαυμάζω. Είναι αξιολάτρευτοι! Να παραδειγματιστούμε! Για μένα αυτό είναι αγάπη! Να τους βλέπω ευτυχισμένους!

  • Στέλλα Γεωργίου:

Η αλήθεια είναι πως δεν πιστεύω και πολύ σε αγάπες κι έρωτες, ωστόσο πιστεύω σε όμορφες στιγμές (έτσι για να ολοκληρώσω το στιχάκι της Ελένης Δήμου).

Έχω δει γύρω στις 250 ρομαντικές ταινίες, τις γνωστές Αμερικανιές που πάντα το τέλος είναι αυτό το ηλίθιο που θες από την αρχή, που ο κούκλος τάδε τα φτιάχνει με τη θεά δείνα και ζούνε αυτοί καλά κι εμείς μένουμε με τα χαρτομάντηλα στο χέρι.

Όπως καταλαβαίνετε το love story που αγαπώ προέρχεται από τον κινηματογράφο. Είναι η πιο epic ιστορία αγάπης. Το έχω δει πάνω από καμιά 10αριά φορές και εντάξει δεν θα σας πω ότι τα δάκρυα κυλούσαν ποτάμι (η «γίνομαι ρεζίλι» εκδοχή) αλλά υπήρχε μία έντονη συγκίνηση (η soft εκδοχή). Πρόκειται για το «Ημερολόγιο» (The Notebook)…  Ράιαν Γκόσλινγκ (OMG!!!) και Ρέιτσελ ΜακΆνταμς (τη ζηλεύω οικτρά).

Νομίζω πως δεν υπάρχει θηλυκό εκεί έξω που να μην έχει δει τη συγκεκριμένη ταινία τουλάχιστον μία φορά! Αν δεν την έχετε δει είναι η ιδανική για σήμερα το βράδυ! Θα με θυμηθείτε!

  • Ευτύχιος Γιαξής:

Ήταν μια φορά και έναν καιρό η Στρουμφίτα. Η όμορφη αυτή κοπελίτσα ήταν το μόνο θηλυκό στρουμφάκι μέσα στο στρουμφοχωριό. Όπως ήταν λογικό, λοιπόν, ήταν αντικείμενο πόθου για τα υπόλοιπα στρουμφάκια. Για ένα όμως από αυτά και συγκεκριμένα για τον Μελένιο, ήταν κάτι περισσότερο: Ο έρωτας της ζωής του. Ο άγγελος του, ο άνθρωπος του, ο θάνατος του, αυτή!

Μπορεί ο Μελένιος να είναι το στρουμφάκι με την περισσότερη αυτοπεποίθηση και νάρκισσος, αλλά όταν σκέφτεται τη Στρουμφίτα του μετατρέπεται σε ένα καημένο, καταθλιπτικό στρουμφάκι. Πόσες φορές δεν έχει πνίξει τον πόνο του, ακούγοντας Παντελίδη και κατεβάζοντας σφηνάκια το ένα μετά το άλλο. Τέλοσπαντων, που να σας τα λέω τώρα…

Η Στρουμφίτα μας δεν τον γούσταρε. Ψώνιο τον ανέβαζε, ψώνιο τον κατέβαζε. Τι iPad της έκανε δώρα, τι εισιτήρια για το πλατό του The Voice της χάριζε, τι κρέμες L’Oreal που εμπεριείχαν μάλιστα ενυδατικό σύμπλεγμα εμπλουτισμένο με γλυκερίνη για 24ωρη ενυδάτωση, αυτή τίποτα, βράχος.

Μέχρι που ήρθε μια μέρα, η οποία άλλαξε τα πάντα.

Ήταν πρωί. Ώρα εφτά. Γυρίζαν σκέψεις και ποτά μες το κεφάλι. Ο Μελένιος σπίτι. Εκεί που πέρασε ολόκληρο το βράδυ παρέα με ένα μπουκάλι Johnnie Walker. Ξαφνικά ανοίγει το ασανσέρ του ορόφου και ακούγονται χαχανητά. Ήταν η Στρουμφίτα. Επέστρεφε από βραδινή έξοδο, αλλά όχι μόνη. Παρέα με τον Προκόπη, το αθλητικό στρουμφάκι με κάτι μπράτσα να. Ο Μελένιος τους είδε από το ματάκι της πόρτας να φιλιούνται και να μπαίνουν στο διαμέρισμα της Στρουμφίτας. Λιώμα ο δικός μας και τον πιάσαν τα κλάματα που ‘ταν μόνος χαράματα ενώ η άλλη ερωτοτροπούσε.

Κάποια στιγμή όμως ακούστηκαν φωνές. Τι έγινε; Θα σας πω αμέσως. Ο Προκόπης ήθελε σεξ. Η Στρουμφίτα, ως στρουμφάκι από στρουμφόσπίτο με ηθική και αρχές, αρνιόταν. «Aπαπαπαπαπαπαπαπα εγώ δεν κάνω τέτοια πράγματα». Αυτός αγρίεψε και άρχισε να τη βαράει. Ο Μελένιος τα άκουγε όλα αυτά και μη αντέχοντας έσπασε την πόρτα της ως άλλος Τσακ Νόρις για να τη σώσει. Τι το ‘θελε; Δυο μπουνιές του ‘ριξε ο άλλος και βρέθηκε στο έδαφος. Ο Προκόπης φοβούμενος τις συνέπειες την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια, καθώς η Στρουμφίτα έπαιρνε τηλέφωνο τον Μπαρμπαστρούμφ μέσω Viber για να καλέσει βοήθεια. Μετά από λίγο εμφανίστηκαν ο Ξεφτέρης, ο Γκρινιάρης και ο Χουζούρης και μετέφεραν τον Μελένιο στο στρουμφονοσοκομείο. Στην πορεία βέβαια τον Χουζούρη τον πήρε ο ύπνος έτσι έμειναν οι άλλοι δύο να κουβαλούν τον τραυματία μας.

Όταν το απόγευμα η Στρουμφίτα επισκέφθηκε τον Μελένιο ένιωσε άσχημα. Τόσο καιρό τον είχε του πεταμάτου τον καημένο και αυτός ρίσκαρε τη ζωή του για την πάρτι της. «Συγνώμη, συγνώμη, συγνώμη φταίω για όλα εγώω συγνώμηη» του λέει, για να λάβει την απάντηση «Όλη τη ζωή μου δίνω, σώμα και ψυχή, φτάνει πάλι να ‘μαστε μαζί». Τι πάλι μωρέ, του λέει αυτή, πότε ήμασταν μαζί; «Κάθε βράδυ, στα όνειρά μου» της απαντά. Καλά μιλάμε η Στρουμφίτα έλιωσε. Ήταν ο τελευταίος από τον οποίο θα περίμενε να ακούσει μια τόσο ρομαντική κουβέντα. Η καρδιά της άρχισε να κτυπάει δυνατά…

Ξαφνικά μπαίνει στο δωμάτιο ο Χουζούρης, που ξύπνησε και έφτασε αργοπορημένος στο νοσοκομείο. Η Στρουμφίτα τον έβλεπε για πρώτη φορά και αναφώνησε «ποιος είναι αυτός ο αψηλοός ποιος είναι αυτοός ο τύυπος». Ο Χουζούρης της συστήθηκε, ζήτησε το τηλέφωνό της, το βραδάκι την πήρε για ποτό, ερωτεύτηκαν και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

Μα καλά για τόσο προβλέψιμο με είχατε να σμίξω το μωρό με τον Μελένιο;

*Η ιστορία είναι προϊόν μυθοπλασίας και οποιαδήποτε ομοιότητα με αληθινά πρόσωπα και καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική.

Πρόσφατα

Δημοφιλέστερα