Neolaia Cyprus

Neolaia’s Fav | Τα φοιτητικά τα χρόνια δεν τ’αλλάζω με τίποτα!

foititiki zoi

Έφτασε και πάλι το Σάββατο και όπως σας έχουμε υποσχεθεί κάθε βδομάδα τέτοια μέρα θα βγάζουμε τα σώψυχά μας στη φόρα. Σήμερα το Neolaia’s Favorite θα είναι λιγάκι συγκινητικό, τουλάχιστον για ‘μας, που θα θυμηθούμε όλες εκείνες τις όμορφες στιγμές που περάσαμε όντες φοιτητές. Τα φοιτητικά τα χρόνια είναι μία από τις πιο όμορφες περιόδους στη ζωή ενός νέου ανθρώπου και που αν μπορούσαμε με ένα μαγικό ραβδάκι να γυρίσουμε το χρόνο πίσω, σίγουρα θα ήταν η Τop1 επιλογή.

Ευτύχιος Γιαξής: 

Είθισται να λέγεται πως «τα φοιτητικά χρόνια είναι τα καλύτερα της ζωής σου». Πως όταν αφήνεις το μέρος στο οποίο τα έζησες, σε πιάνει μια κατάθλιψη, μια μελαγχολία. Καλά ρε παιδιά, εμείς που τα περάσαμε στη ΡΟΔΟ, τι να πούμε; Πόσες και πόσες φορές ευχήθηκα – και εύχομαι ακόμα – να μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω. Στον Σεπτέμβριο του 2008 όταν και ξεκίνησαν όλα. Πόσες φορές να δω τσεκ-ιν στο ρημάδι το φέισμπουκ από φίλους που είναι ακόμη στο μαγικό αυτό νησί και τα πίνουν στα μαγαζάκια της παλιάς πόλης και να με πιάνει το παράπονο, σε τόσο βαθμό που να νομίζω πως το κάνουν επίτηδες, σαν να μου λένε «εμείς είμαστε εδώ, εσύ;;» Tι να πρωτοθυμηθώ; Τους δεκάδες φίλους που έκανα; Τις σχεδόν καθημερινές εξόδους στην παλιά πόλη; Το διαμερισματάκι μου και όσα πέρασα σε αυτό; Τα γυράδικα που τα τιμούσα δεόντως; Tο κυλικείο του πανεπιστημίου; Τα αμφιθέατρα του πανεπισταχαχα πλακίτσα. Τέλοσπαντων. Κάπου εδώ σταματάω. Πρέπει να το παίξω σκληρός στον εαυτό μου και να μην αφήσω το πρώτο δάκρυ να κυλήσει.

Στέλλα Γεωργίου:

Φίλοι, πανεπιστήμιο, γέλια, δάκρυα, έρωτες, συγκάτοικοι, ευθύνες,  ενοίκια (που ποτέ δεν έμπαιναν στην ώρα τους), ξενύχτια, πάρτυ, αστυνομία στις 3 τα ξημερώματα να σου χτυπάει το κουδούνι, αποχαιρετισμοί, χαρτόκουτα και ένα εισιτήριο επιστροφής. Αυτό ήταν. Τα τέσσερα (σχεδόν πέντε, γιατί σιγά μην τελειώναμε στην ώρα μας με τις καταλήψεις) ωραιότερα χρόνια της ζωής μου. Θα ήθελα να τα ξαναζήσω αλλά μόνο με τους ίδιους ανθρώπους και κάνοντας ακριβώς τα ίδια πράγματα. Και σε αυτό το σημείο θα ήθελα να ευχαριστήσω δημόσια τη συγκάτοικό μου (και καλύτερή μου φίλη) που με ανέχτηκε όλα αυτά τα χρόνια.

Άντρια Χήρα:

Συνήθως τέλεια φοιτητικά χρόνια έχουν οι φοιτητές που πάνε στο εξωτερικό! Είχα και εγώ την επιλογή να πάω στο εξωτερικό, αλλά εν τέλει έμεινα στα μέρη μας και μια χαρά πέρασα… Μπορεί να μην έμεινα τέσσερα χρόνια στην πρωτεύουσα έχοντας το δικό μου διαμέρισμα, αλλά πιστέψτε με τον ένα και μοναδικό χρόνο που έμεινα ήταν τέλεια! Άρχισε το μαγείρεμα, το καθάρισμα, οι ευθύνες το ψώνισμα για τα απαραίτητα. Μου λείπουν τα βράδια που μαζευόμασταν στο διαμέρισμα για επιτραπέζια, για φαγητό, για ταινίες και ό, τι άλλο έκανα στη Λευκωσία μαζί με τους συμφοιτητές μου. Ακόμη και το ομαδικό διάβασμα μου λείπει! Όσες εργασίες και να είχαμε, ήμασταν ξέγνοιαστοι! Τα φοιτητικά τα χρόνια ποτέ δεν γυρίζουν πίσω, και καλά κάνετε αν είστε σε αυτή τη φάση να πάρετε μια «γεύση» από τη στήλη μας!

 p.s. Μπορείς να ακους παράλληλα το παρακάτω τραγούδι. Μπορεί να σας κάναμε τα καλά παιδιά αλλά «το πανεπιστήμιο δε βγαίνει δίχως φροντιστήριο και αντιγραφή».

Πρόσφατα

Δημοφιλέστερα