Neolaia Cyprus

Τα «Xρυσά Bατόμουρα» του Cyprus League!

xrysa_batomoura13_640x

Τα Χρυσά Βατόμουρα είναι τα αντιβραβεία των Όσκαρ, τα οποία «βραβεύουν» τις χειρότερες ταινίες της χρονιάς. Στο κυπριακό ποδόσφαιρο οι λέξεις παλτό, αχάπαρος και άχρηστος είναι καθημερινό φαινόμενο και δεν ήταν και τόσο δύσκολο να φτιάξουμε τα ποδοσφαιρικά… βατόμουρα. Το Balla έψαξε και βρήκε τους χειρότερους της σεζόν μέχρι τα Χριστούγεννα. Από τον προπονητή μέχρι και τον επιθετικό και οι 5 ήταν απλά… τραγικοί!

Προπονητής: Πάουλο Σέρτζιο (ΑΠΟΕΛ)

Χωρίς αντίπαλο ο Πορτογάλος κατάφερε μέσα σε λίγους μήνες να καταστρέψει ότι έχτισε με τόσο κόπο ο προκάτοχος του Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Ευρωπαϊκό… Βατερλό παρά την πρόκριση λόγω τύχης και κάκιστη εικόνα σχεδόν σε όλα τα ματς. Προσθέστε σε αυτά και τον κακό προγραμματισμό στις μεταγραφές με μοναδική εξαίρεση τον Βινίσιους. Μια κατηγορία μόνος του ο Πάουλο Σέρτζιο ή αλλιώς… «Special N-one»!

Τερματοφύλακες: Χαράλαμπος Καϊρίνος (ΑΕ Κουκλιών)

Αγωνιζόμενος σε μια ομάδα που για πρώτη φορά στην ιστορία της ανέβηκε στα σαλόνια της Α’ Κατηγορίας ο 31χρονος τερματοφύλακας της ΑΕΚ Κουκλιών είχε ευθύς εξ αρχής δύσκολο έργο. Από την άλλη όμως ο Καϊρίνος είχε ήδη εμπειρία από την κατηγορία των μεγάλων και στην παφιακή ομάδα πόνταραν πάνω για την νευραλγική θέση κάτω από τα γκολποστ. Ο απολογισμός; Δέχθηκε 30 γκολ στα 10 συν 1 παιχνίδια (αποβλήθηκε στον αγώνα με τον ΑΠΟΕΛ) δεχόμενος 3 γκολ ανά παιχνίδι ενώ σε αρκετά από αυτά έφερε ακέραια την ευθύνη. Με τέτοιες επιδόσεις κατάφερε να κερδίσει το χρυσό βατόμουρο των τερματοφυλάκων με σχετική άνεση.

Αμυντικοί: Ντιέγκο Γκαούτσο (ΑΕΛ)

Εδώ υπήρχε μεγάλος συναγωνισμός μέχρι τελικής πτώσεως και μάλιστα από παίκτες που κλήθηκαν να σηκώσουν το βάρος σε ομάδες με πρωταγωνιστικούς στόχους. Υποψήφιοι λοιπόν πολλοί. Έχουμε και λέμε. Ντιέγκο Γκαούτσο (ΑΕΛ), Σάβο Παβίσεβιτς (Ανόρθωση), Πιερ Εμπέμπα (Ομόνοια), Γκιγιέρμε Αμορίν (ΑΠΟΕΛ). Ο Εμπέμπα στην Ομόνοια δεν έγραψε λεπτό συμμετοχής καθώς απογοήτευσε από τα φιλικά, ο Παβίσεβιτς πραγματοποιεί ίσως την χειρότερη χρονιά στην καριέρα του αλλά έχει ελαφρυντικό την γενική κακή ανασταλτική λειτουργία στην Ανόρθωση ενώ ο Γκιγιέρμε Αμορίν αν και έδειξε κάποια καλά στοιχεία δεν εμπνέει καθόλου εμπιστoσύνη.

Το βραβείο όμως πάει στον Ντιέγκο Γκαούτσο της ΑΕΛ. Ο Βραζιλιάνος ήρθε στο νησί μας ως αντι-Ντόσσα και μόνο αυτό δεν έδειξε να είναι. Κακές τοποθετήσεις, αργός και… άνοστος, κατέρρευσε μετα τον τραυματισμό του Ουόν. Τελευταία του συμμετοχή στις 20 Οκτωβρίου στην ήττα απέναντι στην Νέα Σαλαμίνα και έκτοτε απλός θεατής στα ματς της πρωτοπόρου πλέον ΑΕΛ αναγκάζοντας τον Πέτεφ να χρησιμοποιεί τον Ντεντέ στα στόπερ. Άξιος, άξιος…

Μέσοι: Γκονζάλο Γκαρσία (Ανόρθωση)

Στον χώρο της μεσαίας γραμμής συνήθως αγωνίζονται οι παίκτες ηγέτες των ομάδων. Κάποιοι από αυτούς μάλιστα έχουν πολλαπλά καθήκοντα στον αγωνιστικό χώρο και απαιτείται μεγάλη προσπάθεια. Κάποιοι από αυτούς ήταν με μια λέξη απογοητευτικοί. Ο Λεάντρο Μαρκολίνι την περσινή χρονιά μαζί με τους Σοάρες και Ασίς δημιούργησαν μια τριπλέτα φωτιά στον χώρο του κέντρου όμως φέτος ο Βραζιλιάνος παρουσιάστηκε αλλαγμένος προς το… πολύ χειρότερο με αποτέλεσμα να χάσει την θέση του. Ο Τιάγκο Γκόμες ήρθε στον ΑΠΟΕΛ μετά από θητεία σε Πρέμιερ Λιγκ και Ισπανία για να αποτελέσει τον ηγέτη στην μεσαία γραμμή των πρωταθλητών. Μάταια όμως καθώς δεν ξεπέρασε ποτέ τον περσινό του τραυματισμό και έχει χαθεί από τον χάρτη.

Παρά τον έντονο συναγωνισμό όμως ο «νικητής» σε αυτή την κατηγορία δεν είναι άλλος από τον Γκονζάλο Γκαρσία. Ο Ουρουγουανός άσος που μας μάγεψε την σεζόν 2011/12 με τα χρώματα της ΑΕΚ και ανάγκασε την Μακάμπι Τελ Αβίβ να τα σκάσει για την πάρτι του επέστρεψε στο νησί μας για λογαριασμό της Κυρίας όμως μοιάζει αγνώριστος. Δεν συμμετέχει ενεργά στο παιχνίδι της βαρωσιώτικης ομάδας, παρουσιάζεται νωθρός, νωχελικός και δείχνει να μην ενδιαφέρεται και πολύ. Οι λόγοι άγνωστοι όμως προκαλεί αλγεινή εντύπωση πως ένας παίκτης της αξίας του Γκαρσία παρουσιάζεται τόσο κακός αγωνιστικά.

Επιθετικοί: Σίλιαν Σέρινταν (ΑΠΟΕΛ)

Για να αγωνιστείς στην κορυφή της επίθεσης πρέπει να το… μυρίζεσαι το γκολ, μιλώντας στην αργκό του ποδοσφαίρου. Κάποιοι επιθετικοί όμως πολύ απλά δεν έχουν τόσο καλή… όσφρηση.

Η Ανόρθωση βρήκε την λύση στο πρόσωπο του κίλερ Κολαούτι, για την ΑΕΛ καθαρίζει ο Ορλάντο «Μάτζικ» Σα, η Ομόνοια έχει τον δαιμόνιο Σκέμπρι, ο Απόλλωνας έχει Σανγκόι για τα δύσκολα. Ο Ερμής και η Δόξα ποντάρουν στην εμπειρία και την αποτελεσματικότητα των Ενρίκε και Λόπο.

Από την άλλη πλευρά όμως ο Ούκας Γκιγκίεβιτς που ξεκίνησε δυνατά στην αρχή της σεζόν στην συνέχεια απλά έφτιαχνε χώρους για τους συμπαίκτες του και το γκολ το άφησε στην… άκρη. Ο Λαλίν της Νέας Σαλαμίνας καταφέρνει συνήθως να χάνει τα άχαστα όμως το «βραβείο» πάει αλλού.

Και το όνομα αυτού… Σίλιαν Σέρινταν. Ιρλανδός με θητεία στο σκωτσέζικο πρωτάθλημα ήρθε στο νησί μας με στόχο να τρομοκρατήσει τους αιθέρες. Οι φίλοι του ΑΠΟΕΛ περίμεναν να γεμίζει το κουτί και να δουν ένα θηρίο μέσα στις αντίπαλες περιοχές όμως μάταια. Έπρεπε να περιμένουν σχεδόν 4 μήνες (πρώτο του γκολ στο πρωτάθλημα στις 7 Δεκεμβρίου!) για να τον δουν να σκοράρει αλλά και πάλι δείχνει ότι δεν αντέχει το βάρος της φανέλας των πρωταθλητών. Πολύ… ύψος για το τίποτα με λίγα λόγια.